Πέμπτη, 2 Ιανουαρίου 2014

Πιάσαμε Δεκατριάρι!





Βλέποντας και πάλι να κυκλοφορούν λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς μπήκα στον πειρασμό να φτιάξω μια δική μου και εντέλει υπέκυψα. Οι λόγοι πολλοί: Αρχικά το γεγονός πως σε περίοπτες θέσεις ήταν δίσκοι μετριότατοι αλλά με καλό promotion… Από την άλλη η δεδομένη πλέον κατάσταση πως οι εκτιμήσεις για τα καλύτερα του έτους χωρίζονται συνήθως σε δύο «στρατόπεδα», στα λεγόμενα έντεχνα και στα αγγλόφωνα/ανεξάρτητα, πράγμα που απλά σημαίνει πως αυτός που ενδιαφέρθηκε να ακούσει τον τελευταίο δίσκο των Tango with Lions πιθανόν να μην ενδιαφέρθηκε ή να μην έμαθε κάτι τόσο έντεχνο όσο ο καινούργιος δίσκος του Σταύρου Σιόλα.  Έλα όμως που η καλή μουσική μπορεί να βρεθεί παντού!


Το πρόβλημα με αυτές τις λίστες είναι από την άλλη με ποιο κριτήριο επιλέγεις τους δίσκους. Εγώ τους επέλεξα με βάση ποιούς άκουσα και έπαιξα πολύ στο ραδιόφωνο. Σίγουρα θα έχω ξεχάσει κάποιον ή κάποιους αλλά ο βασικός κορμός είναι εδώ, εκτός τις συλλογές, καινούργιες ή παλιές σε νέες εκδόσεις όπως π.χ. η «Διατάραξη Κοινής Ησυχίας».




Κάθε δίσκος του Γιάννη Αγγελάκα είναι γεγονός και η «Γελαστή Ανηφόρα» δεν αποτελεί εξαίρεση. Κυκλοφόρησε, υπενθυμίζω, και σε ψηφιακή και σε αναλογική μορφή. Και αφού αναφέρθηκε βινύλιο, λόγω αγάπης και σεβασμού στο μέσο είναι καλή ιδέα να ιεραρχήσω την καταγραφή με αυτό το κριτήριο. Για μια ακόμα χρονιά, παρεπιπτόντως, παρατηρήθηκε αύξηση των πωλήσεων σε βινύλια αλλά και το λογικό επακόλουθο, αύξηση των εκδόσεων σε βινύλια. 


 Διπλό λοιπόν βινύλιο για τον Γιάννη Αγγελάκα, διπλό και για τους Κόρε Ύδρο και τους No Clear Mind και μάλιστα σε δεκάιντσα. ΟΙ Κόρε Ύδρο συνεχίζουν την δική τους μοναδικότητα με τον καλύτερο τρόπο στις «Απλές Ασκήσεις Στον Υπαρξισμό» (και με ένα πολύ όμορφο artwork) ενώ οι No Clear Mind στο «Mets» έκαναν έναν εξαιρετικό δίσκο, από τους καλύτερους της χρονιάς (και της εταιρείας τους). Δεκάιντσο και για τους  Dirty Fuse οι οποίοι σέρφαραν όμορφα στα  «Surfbetika!», αν και θα έπρεπε να σερφάρουν – λογικά - στο Νέο Κύμα. Ο δίσκος του Sotiris Debonos (Σωτήρης Δεμπόνος) «Blue Nevus» κυκλοφόρησε τις τελευταίες μέρες του έτους και ίσως απουσιάζει, μάλλον άδικα, από τις περισσότερες λίστες: μια κυκλοφορία μόνο σε βινύλιο. Τελευταίο βινύλιο αναφέρω το «Θνητάριο» του Δημήτρη Καρρά που κυκλοφόρησε το 2013 αλλά το cd είχε κυκλοφορήσει το 2012. Είναι ένας δίσκος που έπαιξε αμέτρητες φορές και με τις δύο μορφές.
 
Πολλές και καλές ήταν και οι επανεκδόσεις παλαιότερων και δυσεύρετων δίσκων βινυλίου, κυρίως της δεκαετίας του '80, καθώς και οι κυκλοφορίες ανέκδοτων ηχογραφήσεων συγκροτημάτων. Επίσης αρκετά πλούσια ήταν και η συγκομιδή σε 45άρια: από τους Οδός 55 ως τους Act Up Trio και από τον Larry Gus στους Era Of Fear,  για να αναφέρω αυτά που μου έρχονται πρόχειρα. Στα σχετικά λίγα δωδεκάιντσα πρέπει βέβαια να αναφέρω την Λένα Πλάτωνος.


Περνώντας στα cd, οι Gadjo Dilo κάνουν θραύση δικαίως με το «Manouche De Grec» και τα διασκευασμένα ρεμπέτικα και ελαφρολαικά σε swing. Διασκευές επιτυχημένες και για τον Ανδρέα Πολυζωγόπουλο στο «Heart Of The Sun-The Music Of Pink Floyd» ενώ η Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή μειώνουν τις διασκευές και βασίζονται σε δικές τους συνθέσεις στο «To Be Safe». Διασκευές αλλά κυρίως δικές της συνθέσεις και στην ευχάριστη έκπληξη που ακούει στο όνομα Μαρίζα Ρίζου και στο δίσκο της «Γλυκό Πρωί» . Η Μay Roosevelt μπλέκει τις μουσικές της με την απαγγελία και το λόγο του Ντίνου Χριστιανόπουλου και η Τάνια Γιαννούλη με τα πνευστά του Paulo Chagas στο «Forest Stories». Ο Σταύρος Σιόλας πέρασε τα «Διόδια» επανερχόμενος δισκογραφικά στον γνώριμο ήχο του και ο Χρυσόστομος Σταμούλης μας χάρισε πολύ όμορφα τραγούδια στο «Αγάπη Σ’ Αγαπάω».  Οι The Next Step Quintet συνεχίζουν τις μεγάλες μας προσδοκίες από την νεότερη γενιά jazz μουσικών. Η Melentini μας έδωσε έναν δίσκο (Explosion Around, The Desert Inside) από αυτούς που δεν σταμάτησα να παίζω την χρονιά που πέρασε σε αντίθεση με τον επόμενο. Αυτό γιατί ο δίσκος του Χρήστου Γαλανόπουλου και των φίλων του (Christos Galanopoulos And FriendsThe City Man) κυκλοφόρησε, τουλάχιστον στη θεσσαλονίκη, τις τελευταίες μέρες του χρόνου. Αποτελεί όμως συνέχεια των ωραίων δισκογραφικών του καταθέσεων ως τώρα.

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής υπάρχουν δίσκοι που περιμένουν προς ακρόαση και πιθανόν να βρισκόταν μέσα σε αυτή τη λίστα. Υπάρχει ο δίσκος του Γιώργου Χριστιανάκη, του Ζαχαρία Καρούνη, της Βικτωρίας Ταγκούλη, του Δημήτρη Υφαντή, του Κωστή Δρυγιανάκη, του 2l8, του Σταύρου Γασπαράτου που κυκλοφόρησαν  στο τέλος του έτους. Ωστόσο οι δίσκοι που αναφέρθηκαν, με εξαίρεση του Γαλανόπουλου, βρέθηκαν πολλές φορές στο airplay των εκπομπών μου αλλά και των ηχείων μου.


Ας ελπίσουμε το 2014 να είναι μια ακόμα χρονιά πλούσια σε καλή μουσική στη χώρα μας.





2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δίσκοι όπως του Π.Παυλίδη κ του Θ.Ανεστόπουλου είναι επίσης πολύ καλοί, αν κ δεν αναφέρονται. Υπάρχουν επίσης δουλείες εξαιρετικές όπως αυτή του Μ.Σεβίλογλου.
Με το να κάνετε μια επαναληψη αυτών που έχετε γράψει στο ιστολόγιο των κριτικών για τη χρονιά που πέρασε, δεν εξυπηρετεί κάτι?

Θόδωρος Εξηντάρης είπε...

Αρκετά έχω να πω.
Πρώτον, εκφράζω μια υποκειμενική άποψη με την οποία δεν χρειάζεται να συμφωνεί κάποιος 100%.
Οι δίσκοι που αναφέρατε είναι καλοί αλλά αυτοί που ανέφερα μου αρέσουν περισσότερο.
Δεύτερον, και υποθέτοντας πως σας ξέφυγε ένα "δεν" που δεν χρειάζεται, το προφανές πώς το βρίσκετε περίεργο δεν το καταλαβαίνω. Αν αρκετοί από τους δίσκους που παρουσίασα επειδή μου άρεσαν δεν βρισκόταν στη λίστα αυτή, αυτό θα ήταν το παράξενο.
Ωστόσο τα 45άρια δεν παρουσιάστηκαν στο Μουσικό Ιστολόγιο και από τους πέντε δίσκους παρουσιάστηκε μόνο ένας.
Συνεπώς όχι μόνο αναφέρονται περισσότεροι τίτλοι αλλά βρίσκονται και όλοι μαζί για να διαλέξει κάποιος που θέλει να ψάξει να ακούσει ή να αγοράσει.